| ESMA'ÜL-HÜSNA "O, yaratan, var eden, sekil veren Allah'tir. En güzel isimler O'nundur. Göklerde ve yerde olanlar O'nun sanini yüceltmektedirler. O, galiptir, hikmet sahibidir.(Hasr-24)" |
 | ALLAH (Varligi zorunlu olan ve bütün övgülere layik bulunan zatin özel ve en kapsamli adi) |
 | RAHMÂN (Bagislayan, esirgeyen) |
 | RAHÎM (Bagislayan, esirgeyen) |
 | MELIK (Görünen ve görünmeyen alemlerin sahibi) |
 | KUDDÛS (Her eksiklikten münezzeh) |
 | SELÂM (Esenlik veren) |
 | MÜ'MIN (Güven veren, vaadine güvenilen) |
 | MÜHEYMIN (Kainatin bütün islerini gözetip yöneten) |
 | AZÎZ (Yenilmeyen yegane galip) |
 | CEBBÂR (Iradesini her durumda yürüten, yaratilmislarin halini iyilestiren) |
 | MÜTEKEBBIR (Azamet ve yüceligini izhar eden)) |
 | HÂLIK (Takdirine uygun bir sekilde yaratan) |
 | BÂRI' (Bir model olmaksizin canlilari yaratan) |
 | MUSAVVIR (Sekil ve özellik veren) |
 | GAFFÂR (Daima affeden, tekrarlanan günahlari bagislayan) |
 | KAHHÂR (Yenilmeyen, yegane galip) |
 | VEHHÂB (Karsilik beklemeden bol bol veren) |
 | REZZÂK (Bedenlerin ve ruhlarin gidasini yaratip veren) |
 | FETTÂH (Iyilik kapilarini açan, hakemlik yapan) |
 | ALÎM (Hakkiyla bilen) |
 | KÂBIZ (Rizki tutan, canlilarin ruhunu alan) |
 | BÂSIT (Rizki genisleten, ruhlari bedenlerine yayan) |
 | HÂFID (Alçaltan, zillete düsüren) |
 | RÂFI' (Yücelten, izzet ve seref veren) |
 | MUIZ (Yücelten, izzet ve seref veren) |
 | MÜZIL (Alçaltan, zillet veren) |
 | SEMI' (Isiten) |
 | BASÎR (Gören) |
 | HAKEM (Son hükmü veren) |
 | ADL (Mutlak adalet sahibi, asiriliga meyletmeyen) |
 | LATÎF (Yaratilmislarin ihtiyacini en ince noktasina kadar bilip sezilmez yollarla karsilayan) |
 | HABÎR (Her seyin iç yüzünden haberdar olan) |
 | HALÎM (Acele ile ve kizginlikla muamele etmeyen) |
 | AZÎM (Zatinin ve sifatlarinin mahiyeti anlasilamayacak kadar ulu) |
 | GAFÛR (Bütün günahlari bagislayan) |
 | SEKÛR (Az iyilige çok mükafat veren) |
 | ALÎ (Izzet, seref ve hükümranlik bakimindan en yüce, askin) |
 | KEBÎR (Zatinin ve sifatlarinin mahiyeti anlasilamayacak kadar ulu) |
 | HAFÎZ (Koruyup gözeten ve dengede tutan) |
 | MUKÎT (Bedenlerin ve ruhlarin gidasini yaratip veren, bilip gücü yeten ve koruyan) |
 | HASÎB (Kullarina yeten, onlari hesaba çeken) |
 | CELÎL (Azamet sahibi) |
 | KERÎM (Fazilet türlerinin hepsine sahip) |
 | RAKÎB (Gözetleyip kontrol eden) |
 | MÜCÎB (Dileklere karsilik veren) |
 | VÂSI' (Ilmi ve merhameti herseyi kusatan) |
 | HAKÎM (Bütün emirleri ve isleri yerli yerinde olan) |
 | VEDÛD (Çok seven, çok sevilen) |
 | MECÎD (Sanli, serefli) |
 | BÂIS (Ölümden sonra dirilten) |
 | SEHÎD (Her seyi gözlemis olarak bilen) |
 | HAK (Fiilen var olan, mevcudiyeti ve uluhiyyeti gerçek olan) |
 | VEKÎL (Güvenilip dayanilan) |
 | KAVÎ (Her seye gücü yeten, kudretli) |
 | METÎN (Her seye gücü yeten, kudretli) |
 | VELÎ (Yardimci ve dost) |
 | HAMÎD (Övülmeye layik) |
 | MUHSÎ (Her seyi tek tek ve bütün ayrintilariyla bilen) |
 | MÜBDI' (Ilkin yaratan) |
 | MUÎD (Tekrar yaratan) |
 | MUHYÎ (Can veren) |
 | MÜMÎT (Öldüren) |
 | HAY (Ebedi hayatta diri) |
 | KAYYÛM (Her seyin varligi kendisine bagli olup kainati idare eden) |
 | VÂCID (Diledigini diledigi zaman bulan bir müstagni) |
 | MÂCID (Sanli, serefli) |
 | VÂHID (Bölünüp parçalara ayrilmamasi ve benzerinin bulunmamasi anlaminda tek) |
 | SAMED (Arzu ve ihtiyaçlari sebebiyle herkesin yöneldigi ulular ulusu bir müstagni) |
 | KÂDIR (Her seye gücü yeten, kudretli) |
 | MUKTEDIR (Her seye gücü yeten, kudretli) |
 | MUKADDIM (Öne alan) |
 | MUAHHIR (Geriye birakan) |
 | EVVEL (Varliginin baslangici olmayan) |
 | ÂHIR (Varliginin sonu olmayan) |
 | ZÂHIR (Varligini ve birligini belgeleyen birçok delilin bulunmasi açisindan asikar) |
 | BÂTIN (Zatinin görülmesi ve mahiyetinin bilinmesi açisindan gizli) |
 | VÂLÎ (Kainata hakim olup onu yöneten) |
 | MÜTEÂLÎ (Izzet, seref ve hükümranlik bakimindan en yüce, askin) |
 | BER (Iyilik eden, vaadini yerine getiren) |
 | TEVVÂB (Kullarini tövbeye sevkeden ve tövbelerini kabul eden) |
 | MÜNTAKIM (Suçlulari cezalandiran) |
 | AFÜV (Hiçbir sorumluluk kalmayacak sekilde günahlari affeden) |
 | RAÛF (Sefkatli) |
 | MÂLIKÜ'L-MÜLK (Mülkün sahibi) |
 | ZÜ'L-CELÂLI ve'l-IKRAM (Azamet ve kerem sahibi) |
 | MUKSIT (Adaletle hükmeden) |
 | CÂMI' (Toplayip düzenleyen, kiyamet günü hesaba çekmek için mahlukati toplayan) |
 | GANÎ (Her seyden müstagni, kendi disinda her sey O'na muhtaç) |
 | MUGNÎ (Zenginlik verip tatmin eden) |
 | MÂNI' (Dilemedigi seyin gerçeklesmesine müsaade etmeyen, kötü seylere engel olan) |
 | DÂR (Zarar veren) |
 | NÂFI' (Fayda veren) |
 | NÛR (Nurlandiran, nur kaynagi) |
 | HÂDÎ (Yol gösteren, murada erdiren) |
 | BEDÎ' (Esi ve örnegi olmayan, sanatkarane yaratan) |
 | BÂKÎ (Varliginin sonu olmayan) |
 | VÂRIS (Varliginin sonu olmayan) |
 | RESÎD (Bütün isleri isabetli ve hedefine ulasici, irsad edici) |
 | SABÛR (Çok sabirli) |